DEKLARACIJA MINISTARSTVA SPOLJNIH ODNOSA O KRAĐI SJEDINJENIH DRŽAVA KUBANSKIH FONDOVA ZAMRZNUTIH U TOJ ZEMLJI

Ministarstvo spoljnih odnosa je saznalo da je 27. novembra prošle godine u SAD po četvrti put izvršena krađa kubanskih fondova koji su bili nezakonito zamrznuti u američkim bankama posle pobede Revolucije, u skladu sa takozvanim «Propisima za kontrolu kubanske aktive», usvojenim 8. jula 1963 g., preko kojih je između ostalih mera, utvrđeno i zamrzavanje kubanske aktive u SAD, kao deo nelegalne i surove politike blokade Kube.

Do te sramne krađe dolazi da bi se izvršile sudske presude proistekle iz lažnih tužbi koje su, pred sudovima u SAD, protiv naše zemlje podnele američke državljanke Dženet Rej Veininger i Doroti Anderson Mekartni. Ove tužiteljke su ukupno dobile 72.126.884 dolara, potekla iz kubanskih fondova zamrznutih na bankarskim računima Nacionalne banke Kube i kubanskog preduzeća za telekomunikacije (EMTELCUBA). U oba slučaja, američki federalni sudovi su potvrdili presude koje je doneo jedan državni sud Floride.

Jedna od tužbi protiv Kube bila je podneta pred državnim sudom Jedanaestog sudskog okruga Floride za distrikt Majami-Dejd, od strane Dženet Rej-Veininger, kćerke američkog pilota, Tomasa Vilarda Reja, za koga je lažno navedeno da je bio pogubljen po prekom postupku 19. aprila 1961 g., tokom plaćeničke invazije na Plažu Hiron.

U stvari, radi se o pilotu američkom agresoru, oficiru CIAe, koji je bio oboren tokom invazije i čiji se leš čuvao u Institutu za sudsku medicinu Kube 18 godina, jer je vlada SAD skrivala njegov identitet i negirala da prihvati da je američki državljanin, da ne bi priznala svoju direktnu odgovornost za propast invazije. Na kraju, pred zahtevima porodice Rej i pošto je američka vlada priznala identitet i američko državljanstva pilota, bila je omogućena predaja leša porodici 1979 g.

U drugoj tužbi, koju je podnela Doroti Anderson Mekartni, pomenuti državni sud je prihvatio optužbe za tobožnju torturu i ubistvo bez suđenja američkog državljanina, Haurada F. Andersona, bez ikakvog dokaza i kada se u stvari radilo o američkom državljaninu kome je 18. aprila 1961 g. sudio Revolucionarni sud iz Pinar del Ria, po predmetu br. 97 te godine, zbog subverzivnih aktivnosti u službi vlade SAD i protiv kubanskog naroda i osudio ga na smrtnu kaznu.

Andersona su uhapsili organi Državne bezbednosti 26. marta 1961 g., nekoliko nedelja pre invazije na Hiron, kao pripadnika jedne grupe bivših vojnika u službi tiranije, članova terorističkih grupa «Antikomunističko građansko udruženje» (ACA) i «Demokratski revolucionarni front» (FRD), koje su pripremale oružane ustanke izvršavajući instrukcije CIAe. Andersenovoj grupi je oduzeto 8 tona naoružanja koje su bili zakopali na južnoj obali Pinar del Ria i koje je bilo preneto na Kubu 22. februara 1961 g. jednim brodom sa američkom tablicom, u operaciji kojom je rukovodila CIA. Istraživanja su potvrdila da je Anderson, koji je na Kubi delovao pod pseudonimom «Li» bio veza CIAe sa pomenutim kontrarevolucionarnim organizacijama na Kubi.

Tokom odvijanja suđenja po tužbama protiv Kube, koje sada daju povoda za novu akciju krađe naših zamrznutih fondova, vlada SAD je delovala u potpunom saučesništvu sa tužiteljkama, uz argumentaciju da američki zakon dozvoljava korišćenje pomenutih fondova za zadovoljenje presuda u korist tužitelja, kao i da Ministarstvo finansija ne bi to ni najmanju ometalo, pa bi ga čak i izuzelo iz potrebe dobijanja dozvole za moguće prisvajanje novca.

Te akcije protiv Kube poduprte su spornim i ispolitizovanim manipulacijama vlade SAD, uz označavanja naše zemlje kao tobožnje države «pokrovitelja međunarodnog terorizma», kao i iskrivljenim tumačenjem samih američkih zakona.

Potpuno je neprihvatljivo da se kubanska država optužuje za izvršavanje tobožnjih terorističkih dela protiv američkih građana. Teroristička dela i naoružani napadi na Kubu izvršavani upravo iz te zemlje, proizveli su, naprotiv, hiljade mrtvih, teške fizičke i psihičke povrede kubanskih građana, kao i obimna štete i ekonomske posledice našoj zemlji.

Ti i drugi slični zahtevi podneti američkim sudovima nemaju vrednost niti legitimnost za Kubu, jer se baziraju na potpuno lažnim i izmanipulisanim argumentima, čineći pravne izopačenosti koje mogu imati uticaja i podršku samo u iracionalnoj i neprijateljskoj politici vlade SAD protiv Kube.

Kubanska država je više puta prijavljivala nelegalno delovanje jedne za drugom administracija SAD protiv kubanskih fondova nezakonito zamrznutih u toj zemlji. U prošlosti su ti fondovi bili potkradani odlukom, ili uz pristanak više predsednika i samog američkog Kongresa, na dan 2. oktobra 1996 g., 12. februara 2001 g. i 29. aprila 2005 g., radi «kompenzacije» predstavnicima terorističke mafije iz Majamija, a posebno porodicama pilota iz kontrarevolucionarne organizacije «Braća za spas», koji su bili oboreni 24. februara 1996 g. zbog višestruke povrede našeg vazdušnog prostora.

Uz nedavni napad na kubansku finansijsku aktivu zamrznutu u bankama SAD, ukupan iznos fondova koji su pokradeni našoj zemlji iznosi 170.233.536 dolara.

Ministarstvo spoljnih poslova objavljuje, da donoseći još jednom jednostranu odluku o krađi kubanske finansijske aktive, vlada SAD flagrantno ne ispunjava svoje obaveze da štiti i čuva apsolutni integritet tih fondova koji pripadaju kubanskim institucijama.

Kubanska vlada ne priznaje jurisdikciju američkih sudova za suđenje Republici Kubi. Niti je vlada SAD, niti su sudski organi te zemlje ovlašćeni da daju deo kubanskih zamrznutih fondova terorističkim grupama, ili porodicama američkih državljana koji su bili upleteni u agresiju protiv naše zemlje, direktno na taj način podstičući tu vrstu akcija.

Vlada Kube osuđuje ove nove napade na kubanske fondove zamrznute u SAD jer predstavljaju delo kršenja međunarodnog prava i još jedan izraz kriminalne politike blokade i neprijateljstva američke vlade protiv naše zemlje.

Kuba se nikada neće odreći svog prava da traži punu odgovornost vlade SAD za krađu i poslednjeg centa iz fondova koji nam po zakonu pripadaju.

Havana, 10. januar 2007 g.